عشق یعنی دل تپیدن بهر دوست ؛ عشق یعنی جان من قربان اوست
عشق یعنی خواندن از چشمان او ؛ حرفهای دل بدون گفتگو
عشق یعنی زشتی زیبا شده ؛ عشق یعنی گنگی گویا شده
عشق یعنی تنگ بی ماهی شده ؛ عشق یعنی ماهی راهی شده
عشق یعنی آهویی آرام و رام ؛ عشق صیادی بدون تیر و دام
عشق یعنی برگ روی ساقه ها ؛ عشق یعنی گل به روی شاخه ها
عشق یعنی از بدیها اجتناب ؛ بردن پروانه از لای كتاب
در میان این همه غوغا و شر ؛ عشق یعنی كاهش رنج بشر
ای توانا ، ناتوان عشق باش ؛ پهلوانا ، پهلوان عشق باش
ای دلاور ، دل به دست آورده باش ؛ در دل آزرده منزل كرده باش
عشق یعنی تشنه ای خود نیز اگر ؛ واگذاری آب را بر تشنه تر
عشق یعنی ساقی كوثر شدن ؛ بی پر و بی پیكر و بی سر شدن
عشق یعنی خدمت بی منتی ؛ عشق یعنی طاعت بی جنتی
گاه بر بی احترامی ، احترام ؛ بخشش و مردی به جای انتقام
عشق را دیدی خودت را خاك كن ؛ سینه ات را در حضورش چاك كن
عشق آمد خویش را گم كن عزیز ؛ قوت ات را قوت مردم كن عزیز
عشق یعنی مشكلی آسان كنی ؛ دردی از درمانده ای درمان كنی
عشق یعنی خویشتن را گم كنی ؛ عشق یعنی خویش را گندم كنی
عشق یعنی نان ده و از دین مپرس ؛ در مقام بخشش از آیین مپرس
هركسی او را خدایش جان دهد ؛ آدمی باید كه او را نان دهد
عشق یعنی عارف بی خرقه ای ؛ عشق یعنی بنده ی بی فرقه ای
عشق یعنی آنچنان در نیستی ؛ تا كه معشوقت نداند كیستی
عشق یعنی ذهن زیباآفرین ؛ آسمانی كردن روی زمین
عشق گوید مست شو گر عاقلی ؛ از شراب غیرانگوری ولی
هركه با عشق آشنا شد مست شد ؛ وارد یك راه بی بن بست شد
كاش در جانم شراب عشق باد ؛ خانه جانم خراب عشق باد
هركجا عشق آید و ساكن شود ؛ هرچه ناممكن بود ممكن شود
در جهان هر كار خوب وماندنیست ؛ رد پای عشق در او دیدنیست
شعرهای خوب دیوان جهان ؛ سر عشق است و سرود عاشقان
سالک .آری.عشق رمزی در دل است.شرح و وصف عشق کاری مشگل است
عشق یعنی شور هستی در کلام: عشق یعنی شعر: مستی. والسلام

راهی بجز گریز برایم نمانده بود

این عشق آتشین پر از درد امید

در وادی گناه و جنونم کشانده بود

رفتم که سراغ بوسه پر حسرت تورا

بااشکهای دیده زلب شستشو دهم

رفتم که ناتمام بمانم در این سرود

رفتم که با نگفته به خود آبرو دهم

رفتم,مگو,مگو که چرارفت,ننگ بود

عشق من ونیاز تو و سوز وساز ما

از پرده خموشی وظلمت, چو نور صبح

بیرون فتاده بود به یکباره راز ما

رفتم, که گم شوم چو یکی قطره اشک گرم

در لابلای دامن شبرنگ زندگی

من از دوچشم روشن و گریان گریختم

ازخنده های وحشی توفان گریختم

از بستر وصال به آغوش سرد هجر

آزرده از ملالت وجدان گریختم

ای سینه در حرارت سوزان خود بسوز

دیگر سراغ شعله آتشین زمن مگیر

می خواستم که چو شعله شوم سرکشی کنم

مرغی شدم به کنج قفس بسته و اسیر

روحی مشوشم که شبی ز خویش

دردامن سکوت به تلخی گریستم

نالان زکرده ها وپریشان ز گفته ها

دیدم که لایق تو و عشق تو نیستم

تقدیم به او که بیت آخرش را برایم خواند

تقدیم به کسی دوستش دارمو خودش خبر نداره

نمیدونم دوستم داره ولی من خبر ندام

این بار هم گناه نگاه توپای من بر من نگاه کن که غم از دل شودرها

دراین زمان که دور شوم از نگاه تو امید من به لطف کسی نیست جز خدا

اینجاحضورزردخزان گنگ ومبهم است چون بانگاه سبز دلت هست همصدا

ازکوچه باغ عشق اگر میکنی گذر یک دامن از شکوفه بیاوربرای من

وقتی تو از دریچه بتابی بدون شک خورشید میشوند تمام ستاره ها

مهتاب بی نشان غزلهای روشنم هرگز نمیشوی زشبنم لحظه ای جدا

هرچند باز قسمت من نیست دیدنت بااین وجود باز صدامیزنم تو را

حالا برای بردن سرنا به شهر عشق وقتی نمانده است کمی زودتر بیا.

دل درد آشنا را در تو دیدم

تو میدانی خدا را در تو دیدم

نمیدانم که بی تو کیستم من

اگر روزی نباشی نیستم من

تو در چشم منی هر جا که هستم

تو را هر جا که هستی میپرستم

 

و بالاخره ، مي توان قلب خريد، ولي عشق را نه....

به نظر شما میشه همه چیزو با پول خرید ها ؟؟؟

اگر میشه یا نمیشه برام بگین آخه ینفر فکر میکنه عشقو میتونه با پول خرید

کامنت یادتون نره